Stijnzijn

Menu
Column
Celdeling Het is alweer tien jaar geleden dat ik op een woensdagavond in januari op weg was naar een toekomst die ik vermoedelijk niet langer met hem zou delen. De reis begon op een besneeuwd en verlaten perron. Een koffer vol kleren, een toilettas en reserveschoenen. Een rugzak vol herinneringen met een laptop in het daarvoor voorziene gepolsterde vak. Het schrale lampje onder het afdak zorgt voor licht in de duisternis. Het leven zit vol voorspelbare clich├ęs.
Opinie
Column
Interview
Longread
Getuigenis
Column
De mogelijkheid van het zijn Ineengedoken als een vogel zit ik op een bank op de Helvetiaplatz. Ik luister naar een podcast over een nieuwe biografie over Sylvia Plath. Je…
Column
Zomertijd treurnis De zon staat hoog aan de hemel. Het is broeierig heet en de kat slaapt op een schaduwrijke plek onder de kerselaar. Ik lig in…
Column
Onderweg Een mierenkolonie telt al gauw twee miljoen mieren. Samen kunnen ze binnen 24 uur een boom ontbladeren. Een niet aflatende stroom van wemelende beestjes. Ogenschijnlijk…